یه کلمه انتخاب میشه — یه مکان، یه موقعیت، یه اتفاق. گوشی رو میچرخونیم، هرکی نقشش مشخص میشه. اونایی که کلمه رو دیدن شهروند میشن، اونایی که ندیدن جاسوس میشن. هیچکس نمیدونه که کی جاسوسه، هرکس فقط خودش میدونه که نقشش چیه.
حالا باید از هم سوال بپرسید تا بتونید تشخیص بدید جاسوس کیه. جاسوس با دقت سوال و جوابا رو بررسی میکنه و باید سعی کنه کلمه رو حدس بزنه. اگه ازش سوال پرسیدن یه جوری جواب بده که شک نکنن.
هر شهروند که جاسوس رو پیدا کنه هروقت خواست میتونه بهش اتهام بزنه، اگه اکثریت شهروندا باهاش موافق بودن نقش بازیکنی که بهش اتهام خورده مشخص میشه اگه جاسوس بود و درست حدرس زده بودن شهروندا میبرن، اگه غلط بود جاسوس یا جاسوسها میبرن. از طرف دیگه، جاسوس هم هروقت بخواد میتونه اعلام کنه جاسوسه و کلمه رو حدس بزنه، اگه درست گفته بود جاسوسها میبرن.